BC Bladel Seniorenkamp: Revolutions

4 Jun

Return of the King’s Last Stand

Door: Paul van Pelt

In de filmwereld is het derde deel van een reeks vaak het laatste en meest spectaculaire van het geheel (Police Academy vormt een uitzondering). Het laatste deel van het seniorenkamp zal dit waarschijnlijk niet zijn geweest en zo spectaculair koud als de voorgaande editie was het dit jaar ook niet, maar desalniettemin was het derde seniorenkamp van BC Bladel weer een kamp wat op zijn minst met het predicaat “memorabel” de annalen in mag gaan. Wat hierbij volgt is een verslag vanuit het perspectief van een van de deelnemers en tevens organisatoren, die mogelijk ook best wat memorabele momenten gemist heeft en die dus helaas in dit verslag zullen ontbreken. Mijn ongemeende excuses daarvoor.

Afgesproken was om vanaf een uurtje of 6 te verzamelen bij D’n Bel, om zo rond kwart over 6 te kunnen vertrekken. En omdat Thieu dit keer ruim op tijd was, lukte dit wonderwel heel aardig. Er werden teams gemaakt voor het weekend, omdat het de bedoeling was in groepen tegen elkaar te gaan strijden voor de winst. En daarna kregen Rene van Zon, Hein van Beers, Koen van de Wiel, Bart de Waal, Tom van Kuijk, Luuk Daniels, Jos Wijnen, Johan Gubbels, Panzu Nzau Ngola, Thieu Wevers, Max Wouters, Jorg Melis, Floris Schippers, Paul Kannegieter, Susan van Gompel, Vera Antonise, Suzanne Seuntjens en ondergetekende als allereerste opdracht om zichzelf, een berg bagage en een berg kratten bier in een zestal auto’s te proppen. Ook dit lukte, wat zo mogelijk een nog groter wonder mag heten dan het feit dat Thieu op tijd was, en men mocht afreizen naar een plaats die fans van Jos en Ger van de verkeerspolitie wel kennen.

Zo’n half uurtje later stond iedereen verwachtingsvol klaar om te horen wat de organisatie voor ze in petto had en het bleek dat bij de eerste opdracht al meteen iedereen ‘t Haasje was. Getooid in een prachtige duikersoutfit was het de bedoeling dat de deelnemers een tortilla vanaf hun flippers op hun hoofd wisten te mikken, wat redelijk wat bekijks trok van toevallige passanten, maar wat ook leuke foto’s opleverde.

Foto 1

Foto 2

Foto 3

Foto 4

Foto 5

Foto 6

Het tweede spel kon helaas geen doorgang vinden, omdat Vera de verkeerde benodigdheden had aangeschaft. Zo zie je maar, panty’s kopen moet je niet aan vrouwen overlaten. Daarom werd er een spel gespeeld waarbij elk team één afgevaardigde mocht leveren die zo snel mogelijk met één hand een doos tissues leeg moest trekken. Vanzelfsprekend won degene met de meeste ervaring met tissues: Jorg! Tenslotte werd de routebeschrijving naar de uiteindelijke locatie uitgedeeld en repte iedereen zich naar het gebouw van de waterscouts in Roermond.

Foto 7

Te vroeg aangekomen op de plaats van bestemming kregen we de sleutelbos van een toevallig aanwezige waterscout, die tevens een korte rondleiding gaf. De meeste basketballers gaven echter prioriteit aan het opentrekken van een pilsje aan de waterkant, om gezellig wat te keuvelen en te genieten van het schitterende uitzicht over de rivier. En natuurlijk leerde Luuk aan Johan dat je bij het vangen van een bal wel de duimen erachter moet houden, maar dat dit niet voor waterballonnen geldt.

Foto 8

Foto 9

Toen om half 9 ook de gebouwbeheerder zijn uitleg en ronde gedaan had, kon iedereen zijn bedje op gaan maken en waren het Suus S. en Vera die nog wat Thomas van Doormaal en extra biertjes gingen halen. Die avond stond er verder niet heel veel gepland en werd iedereen vrij gelaten te doen wat hij of zij wilde. Dat leidde uiteraard al snel tot een kampvuur, want bij een kamp hoort een kampvuur. Vandaar ook de naam, lijkt me.

Terwijl de eerste vlammetjes lustig knisperden, werd de groep getrakteerd op de trailer van Brokeback Mountain 2, waar iedereen vol aandacht naar keek. En geheel tegen de nogal dwingende verzoeken in, hierbij de uncensored en uncut versie van het filmpje!

Foto 10

Toen dit bizarre schouwspel ten einde was en Panzu haar buit had teruggegeven, spoedde iedereen zich weer snel terug naar het kampvuur. Sommigen om op te warmen na een frisse duik, anderen gewoon omdat een kampvuur altijd gezelligheid biedt. Bij Hein kwam het vuur echter wel erg dicht bij de spreekwoordelijke schenen te liggen toen er weer gevraagd werd naar zijn strapatsen na een trouwfeestje in de Ambiani. Gelukkig had (bijna) niemand gehoord dat Jos zich op dit gebied versprak en om de aandacht maar op andere zaken te vestigen, werd iedereen opgeroepen zich naar binnen te begeven voor een potje Petje Op, Petje af. Hierin bleek dat de sportkennis van de gemiddelde basketballer op zijn minst bovengemiddeld genoemd mag worden. En hierbij maakten we ook al snel kennis met het gegeven dat willekeurig wat voor spel je aan het spelen bent, Johan zal proberen vals te spelen. Tot zover de voorbeeldfunctie van een voorzitter.

Met de laatste verplichte activiteit van de dag achter de rug, ging men al snel weer terug richting het kampvuur, wat dankzij inspanningen van Tom tot zulke hoogten rees dat er niemand binnen een straal van 5 meter kon blijven staan. Door sommige schippers werd dit enorme vreugdevuur aangezien voor de Brandaris en het duurde dan ook niet lang voordat enkele matrozen vroegen of zij hun bootje bij ons aan konden leggen. Terwijl een deel van de kampgangers zich over deze gasten ontfermden, ontfermden twee andere niet nader te noemen en tevens dronken basketballers zich over hun boot (joyboaten, heet dat) en waren Jos, Johan en Paul vP druk bezig om nog wat zieltjes te winnen voor hun nieuwe politieke partij (stem Dubbel D’66!), die het ontnemen van het stemrecht van het gros van de bevolking als een van hun belangrijkste speerpunten ziet.

Foto 11

Foto 12

Foto 13

En zo kabbelde de nacht wat verder. Sommigen gingen relatief op tijd het bedje in, anderen dansten in de geïmproviseerde disco, er werd aan het kampvuur wat gebabbeld, gediscussieerd en gelachen en Max werd per boot ontvoerd en schijnt de Roermondse binnenstad nog mee onveilig te hebben gemaakt. Een nacht als elke andere dus, totdat er ineens een zeemeermin opdook in ons kamp. De teleurstelling was echter groot, want ze leek in de verste verte niet op Ariel. Bart zal dit beamen. Het was de barmhartige Samaritaan in Tom die haar liefdevol opving. Of ja, hij bood in elk geval een handdoek en iets te drinken aan, voordat mensen weer verkeerde ideeën krijgen. Tom kreeg echter stank voor dank en leerde op hardhandige wijze dat je je telefoon niet In ’t Zand achter moet laten. Iets wat bijna alle aanwezigen in de slaapzaal die nacht ook nog meekregen.

Tom’s imitatie van de moppersmurf op slippers vond echter niet plaats voordat Luuk en Paul vP een succesvolle reddingsactie hadden uitgevoerd. Zij telden een WC-deur die iets te lang dicht bleef op bij de vermissing van één van de kampgangers en na herhaaldelijk bellen naar de vermiste persoon en bonzen op de deur, werd het slot uiteindelijk open gedaan en een flinke ravage aangetroffen. En het was dus rond een uurtje of 4 dat er nog een WC werd schoongemaakt door Jorg, Luuk en Paul. Met speciale dank aan Luuk, die gelukkig nog wat trekkers wist te vinden om de boel te vergemakkelijken.

Toen Thieu zo vriendelijk was geweest om Tom nog binnen te laten – de deur was maar vast op slot gedaan, want Tom nam zijn telefoon niet op – was de eerste avond ten einde en kon iedereen op twee oren gaan slapen.

De volgende ochtend kende enkel de opstartproblemen die je mag verwachten na een avond waarop er ruim 10 kratten bier burgemeester gemaakt zijn. Basketballers, wat een topsporters! Johan en Paul K. boden mentale ondersteuning door met Tom mee te gaan naar het politiebureau, terwijl anderen eerst buiten rustig wakker werden, om vervolgens gezamenlijk binnen te gaan ontbijten.

Foto 14

Foto 15

Na het ontbijt mocht éénieder zich al snel naar het zeer nabijgelegen speelveld verplaatsen om daar de strijd met elkaar aan te gaan in de spellen die Suus S en Vera hadden voorbereid. En zo werd de middag gevuld met Kubb (jeu de boules met voorwerpen die niet handig zijn om mee te gooien) en het ouderwetse trefbal, om vervolgens af te sluiten met een stevige pot flessenvoetbal. Inmiddels waren Carla Lavrijsen en Fleur van Wijk al vroeg in de middag aangekomen en zij werden direct mee ondergedompeld in het fysieke geweld. Maar hoewel het er de hele middag behoorlijk fanatiek aan toeging, liep er niemand meer dan een klein pijntje op. De grootste pijn was er misschien wel voor Jorg, die het obligate potje tienen wat die middag tussendoor geïnitieerd werd verloor en dus krom mocht gaan staan. Maar ook hier zal de psychische pijn groter zijn geweest dan de fysieke, want net zoals tijdens het tienen was het overgrote deel van de schoten weliswaar hard, maar misten deze ook compleet het doel.

Foto 16

Foto 17

Foto 18

Foto 19

Foto 20

Na al deze sportieve bezigheden waren het Johan, Paul, Tom en Paul die zich ontfermden over de niet geringe taak de lege kratten bier in te gaan ruilen voor volle. Vooral voor Paul K. bleek dit een lastige opgave, omdat hij toch enige schaamte leek te voelen bij de Duin-en-Strandse activiteit van het inleveren van 10 kratten bier om vervolgens weer twee winkelwagens aan volle mee terug te nemen. Johan daarentegen voelde enkel trots, zoals het een Limburger betaamt.

Voor de rest van de kampgangers bood het momentje rust na de spellenmiddag een uitgelezen kans om een plons te wagen in de rivier, genietend van het heerlijke middagzonnetje. En natuurlijk werd er ook gemoedelijk een pilsje gedronken langs de waterkant.

Foto 21

Foto 22

In afwachting van het avondeten gingen mensen alvast douchen, tafelvoetballen of een stevige pot poker spelen. Suus S. werd de beginselen van dit edele spel ook meester en wist zowaar met een kleine straat een pot te stelen. En toen de barbecue arriveerde, was het Johan die zich een ware chef-kok toonde en éénieder van een heerlijk stukje vlees of vis voorzag, zodat we met goed gevulde magen de avond in konden gaan. Na deze geweldige dis was het de geretourneerde telefoon van Tom die ons met een goed gevoel de avond instuurde. Onder het genot van een bakkie troost kreeg het partijprogramma van Dubbel D’66 verder vorm, maar toen men deze politieke discussies beu werd, besloot men om toch maar snel aan het avondprogramma te beginnen.

Foto 23

Foto 24

Foto 25

Foto 26

De cafeïnestoot na het eten kwam hierbij goed van pas, want concentratie was broodnodig bij de zaterdagavondactiviteit die na 3 seniorenkampen al bijna als traditie gezien mag worden: Met het mes op tafel. In acht ronden probeerden de teams deze kennisquiz in hun voordeel te beslechten, waarbij het uiteindelijk het team van Johan, Thomas, Suus vG en Koen aan het kortste eind wist te trekken. Waarschijnlijk dus weer vals spel, want Johan. Helaas konden we niks bewijzen.

Het verdere verloop van de avond was een stuk rustiger dan de voorgaande, hoewel wederom het vuur flink oplaaide, ditmaal voornamelijk onder supervisie van Thomas. Terwijl er binnen ook weer een stevig bakkie muziek werd gedraaid, ging Hein buiten de krochten van Youtube bezoeken om er de meest obscure drinkliederen uit naar voren te toveren, gevolgd door de guilty pleasures van de aanwezigen rondom het vuur. En zo werd het wederom een gezellige avond die voor sommigen duurde tot het gouden uurtje.

Foto 27

Foto 28

Foto 29

Foto 30

Zoals gewoonlijk is de laatste ochtend op een BC Bladels seniorenkamp vrij rustig. Iedereen neemt de tijd om lekker wakker te worden en het was na een gezamenlijk ontbijt dat iedereen voor het laatst bij elkaar geroepen werd voor een aantal rustige spelletjes om het kamp af te sluiten. In dit geval ging het om muntjes uit panty’s halen (inmiddels hadden we de juiste benodigdheden), appels stapelen, pingpongballen in bekertjes gooien, penne aan spaghetti rijgen en woorden onthouden. Ook dit leverde weer wat mooie kiekjes op.

Foto 31

Foto 32

Foto 33

Met de laatste spellen ten einde werd er even een spoedschoonmaak georganiseerd en toen de gebouwbeheerder kwam, zag hij dat het goed was en we niet eens zo gek veel stookhout gebruikt hadden. Het enige wat ons toen nog restte, was natuurlijk de formaliteit van de prijsuitreiking. Het was team Jos wat er met de overwinning vandoor ging, hoewel Jos al iets eerder tezamen met Carla was vertrokken en zo de prijzen dus niet mee in ontvangst kon nemen. Wie dat wel konden waren Floris, Tom, Luuk en Fleur. Bij deze nogmaals hartelijke felicitaties aan de winnaars!

Foto 34

Hierna keerden we huiswaarts en werd er door een tiental kampdeelnemers nog even geëvalueerd bij D’n Bel. En uit deze evaluatie bleek hetzelfde als uit deze foto’s: het was een geslaagde editie!

Foto 35

Foto 36

No comments yet

Leave a Reply